171. ਜਦੋਂ ਰੱਬ ਦਾ ਡਰ
ਅਰਜੁਨ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ , ‘‘ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਯੋਧੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ , ਕੋਈ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਤੇਰੀ ਉਸਤਤਿ ਕਰਦਾ ਹੈ ( 11.21) । ਰੁਦਰ , ਆਦਿਤਿਆ ਆਦਿ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ( 11.22) । ਕਈ ਮੂੰਹਾਂ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ , ਕਈ ਬਾਹਾਂ , ਪੱਟਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰ , ਕਈ ਪੇਟ , ਕਈ ਭਿਆਨਕ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਬਲਵਾਨ ਸਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਨ , ਇਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਹਾਂ ( 11.23) । ਤੈਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਡਰ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਹਿੰਮਤ ਜਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ( 11.24) । ਭਿਆਨਕ ਤਸਕਰਾਂ ਅਤੇ ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਮੂੰਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ , ਮੈਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀ ’’ (11.25) । ਅਰਜੁਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਡਰ ਅਤੇ ਪੱਖ (ਉਮੀਦ) ਧਰੁਵੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ , ਇੱਕ ਪੱਖ ਦੇ ਪਿੱਛੇ , ਡਰ ਛੁਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ. ਕਿਰਪਾ ਪਰਮਾਤਮਾ , ਪਰਿਵਾਰ , ਬੌਸ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਡਰ ਉਦੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਰਪਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਜਦੋਂ ਪੱਖ ਦੀ ਮੰਗ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ , ਤਾਂ ਡਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪਮ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਡਰ ਇਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ...