ਗੀਤਾ ਆਚਰਣ

  ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਇੱਕ ਝਲਕ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਯੋਧੇ ਮੌਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਰਜੁਨ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਨਿਮਿਤ-ਮਾਤਰ (ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਧਨ) ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੱਗੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਰਜੁਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ , ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਚੇਗਾ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਤਣਾਅ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਲੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ‘ ਇੰਦਰੀਆਂ ਕੇਂਦਰਿਤ ’ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ‘ ਪਰਮਾਤਮਾ ਕੇਂਦਰਿਤ ’ ਨਿਮਿਤਮਾਤਰ ਤੱਕ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਕਠਿਨ ਹੈ। ਕੁਦਰਤੀ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹਨ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਤਰੱਕੀ ਦੇ ਸੂਚਕ ਕੀ ਹਨ। ਨਿਮਿਤ-ਮਾਤ੍ਰਾ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਵਸਥਾ ਹੈ , ਕੋਈ ਹੁਨਰ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਆਸਾਨ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਅਟੱਲ ਮੌਤ ਦੇ ਸਪਸ਼ਟ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ , ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਰਜੁਨ ਕੋਲ ਸੀ , ਜਿਸਨੂੰ ਯਾਦਗਾਰੀ ਮੋਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ , ਦੁਖਦਾਈ (ਬੇਸਹਾਰਾ ਅਤੇ ਦੁਖਦਾਈ) ਸਥਿਤੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਨਿਮਿਤ-ਮਾਤਰ ਦੀ ਝਲਕ ਦੇ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ , ਪਰ ਖੁਸ਼ੀ (ਸਫਲਤਾ ਜਾਂ ਜਿੱਤ) ਸਥਿਤੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ , ਖ਼ਾਸਕਰ ਜਦੋਂ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਨਾਲ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਹੈ ( 10.41) ਅਤੇ ਇਹ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਨਿਮਿਤਤਾ-ਮਾਤਰ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਥਿਤੀ ਬਾਹਰੀ ਸੰਸ...