180. ਸਰੂਪ ਜਾਂ ਨਿਰਾਕਾਰ
ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ( 11.55) ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ , ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਭਗਤੀ (ਭਗਤੀ) ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ , ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਏ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਯੋਗ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਰਜੁਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ (ਵਿਸ਼ਵਰੂਪਮ) ਦੇ ਮੂਲ ਰੂਪ (ਸਾਕਾਰ) ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਡਰਿਆ ਅਤੇ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ , ‘‘ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਅਡੋਲਤਾ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ (ਰੂਪ) ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਅਪ੍ਰਤੱਖ (ਨਿਰਾਕਾਰ-ਨਿਰਕਾਰ , ਨਿਰਗੁਣ) ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਯੋਗ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਸੰਪੂਰਨ ਸਮਝਦੇ ਹੋ ’’(12.1)? ਇਤਫਾਕਨ , ਸਾਰੇ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਇਸ ਸਵਾਲ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਗੀਤਾ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਿਆਪਕ ਮਾਰਗ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ। ਮਨਮੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕਰਮ (ਕਿਰਿਆ) ; ਬੁੱਧੀ (ਬੁੱਧੀ) ਲਈ ਸਾਂਖਿਆ (ਜਾਗਰੂਕਤਾ) ਅਤੇ ਦਿਲ ਲਈ ਭਗਤੀ (ਭਗਤੀ)। ਯਕੀਨਨ , ਉਹ ਤੰਗ ਮਾਰਗ ਨਹੀਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕ੍ਰਾਸ-ਕਰਾਸਿੰਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹੀ ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਲੜੀ ( 3.42) ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਨ ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ ; ਬੁੱਧੀ ਮਨ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਵੇਦਾਂ , ਰਸਮਾਂ ਜਾਂ ਦਾਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ( 11.53) । ਇਹ ਇਸ ਸਿੱਟੇ ’ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਤਾਂ ਕਰਮ...